برای سکوتهای خاکستری تو.......

اردیبهشت تونستم بعداز چندماه از یک فروپاشی روانی سخت خودمو نجات بدم، هر دقیقه زندگیم برام جانکاه و سنگین بود.الان که فکرشو میکنم که از چه حال بدی عبور کردم و الان چقدر تابآوریم بیشتر شده، چقدر قوی تر شدم.ولی بعداز چندماه درآستانهی یه فروپاشی دیگهام.هرروز با خودم مرور میکنم که زندگی درعین اینکه ارزش اینهمه سخت گرفتن رو نداره، ارزش تجربه های جدید رو داره،جا نزن. هرجوری شده ادامه میدم. دیگه از فرصتهای ۶ ماهه، رسیدم به یک ماهه.ولی هنوز نشکستم.